Totale onbesmette onvoorwaardelijke liefde. Misschien is die alleen te ervaren op de grenzen van het leven. Als ballast nog niet bestaat of weer wegvalt.

Een geboortedag en een sterfdag. Twee gebeurtenissen waarbij Naomi’s familie samenkomt in een te kleine ruimte. Uren waarin groot en klein leed door elkaar lopen en de toch al moeizame verstandhouding zwaar onder druk komt te staan.
In beeldende, indringende en tegelijk ingehouden taal weet Cobi van Baars de onderstromen van het menselijk gemoed te schetsen en haarfijn bloot te leggen welke psychologische mechanismen er binnen een familie werken. Zo weet ze een universum op te roepen waarin je wil blijven maar tegelijk uit wil verdwijnen, even onontkoombaar als het leven zelf.

‘Branduren’ verscheen in augustus 2020.

Thomas Verbogt (Het Parool):

‘Je voelt je ongemakkelijk, een voyeur, maar die sensatie mag een roman veroorzaken. Het gevolg is dat je er na lezing nog langer dan een tijdje mee bezig bent.’
Lees verder bij Het Parool

Judith Eiselin (NRC Handelsblad):

‘Branduren, de derde roman van Cobi van Baars, is beklemmend en benauwend. Over het hele verhaal hangt een verstikkende waas. Tijdens de sterke bevalscène hapt zelfs de lezer naar adem. Van Baars zit haar personages dicht op de huid.’
Lees verder bij NRC Handelsblad

Koen Eykhout (De Limburger):

‘Branduren is haar beste roman tot nu toe. Het boek blijft gegarandeerd elke lezer nog dagen door het hoofd spoken. Je hebt boeken die je de ruimte geven, mooi, en boeken die je vastpakken en niet meer loslaten. Zo’n boek is Branduren.’
Lees verder bij De Limburger

Katja de Bruin (vpro gids):

‘Van Baars serveert haar moderne familiesoap uit in alledaagse dialogen en korte zinnen zonder krullen, met af en toe een onverwachte wending die de vaart erin houdt.’
Lees verder bij de vpro gids

Miriam Piters (TZUM literair weblog):

‘Het zijn dit soort kleine zinnetjes waarin Cobi van Baars als een doeltreffend scherpschutter de pijnplekken in de onderlinge relaties binnen een familie in het vizier laat komen. Ze verstaat de kunst om abstracte gevoelens tastbaar te maken in compacte beschrijvingen.’
Lees verder bij TZUM

Anne Oerlemans (Hebban):

‘Branduren is knap geschreven en het verhaal blijft met beide benen op de grond. De beschrijvingen zijn hier en daar poëtisch of beeldend maar tegelijk zijn de thema’s zo rauw dat zelfs de metaforen de schurende ondertoon niet weten te compenseren.’
Lees verder bij Hebban

Jan Stoel (De Leesclub van Alles):

‘Branduren is een pareltje. Rijk, vol gevoel geschreven, veelomvattend, meeslepend. Klasse!’
Lees verder bij De Leesclub van Alles