Stefan Brijs:

‘Dit boek heeft me compleet overrompeld. Wat een verhaal! Wat een vertelkracht! Laat De onbedoelden niet ongelezen.’

Judith Eiselin (NRC Handelsblad):

‘Hoop en houvast, tijd en toeval, voorbestemming en willekeur, de bemoeienis van vreemden, de kerk, instanties, nature en nurture en hoe de tijdgeest inzichten daaromtrent verandert: De onbedoelden is een buitengewoon boeiende, hecht gecomponeerde roman over dit alles en meer. Het schijnt op ware gebeurtenissen gebaseerd te zijn, iets waar de auteur een vernuftig spel mee speelt.’
Lees verder bij NRC Handelsblad

Gé Vaartjes (De Volkskrant):

‘Een indrukwekkend en ontroerend boek, waarmee Cobi van Baars haar sterke psychologisch inzicht toont en zich als een auteur van formaat manifesteert.’
Lees verder bij De Volkskrant

Femke Essink (Trouw):

‘Van Baars moet een gigantisch inlevingsvermogen hebben, zo fijnzinnig legt ze bloot hoe de gebeurtenissen op elk karakter een andere uitwerking hebben – iedereen heeft pijn op z’n eigen manier.’
Lees verder bij Trouw

Marjolijn de Cocq (Het Parool):

‘’De onbedoelden’ van Cobi van Baars is een razend makend adoptiedrama – en een bijzondere literaire exercitie.’
Lees verder bij Het Parool

Dirk Leyman (De Morgen):

‘Deze soms hartverscheurende roman van Cobi van Baars vangt grote lof in Nederland, onder meer vanwege de hechte compositie en pertinent aangesneden thema’s als nature versus nurture.’
Lees verder bij De Morgen

Koen Eykhout (De Limburger):

‘Het grijpt je aan als ze elkaar ontmoeten, hun wezen moeten bijstellen en zoeken naar hun biologische ouders. Of dat lukt, mag hier niet verklapt worden, maar geloof maar dat het een overweldigend verhaal is over ons leven en het gemis dat we voelen.’
Lees verder bij De Limburger

Mathijs Sanders (de lage landen):

‘Een met vaart geschreven, aangrijpende en volstrekt overtuigende roman over verbindingen tussen mensen.’
Lees verder bij de lage landen

Hans Ester (Friesch Dagblad):

‘Door de hele roman heen spreekt de schrijfster de lezer aan door met het woord ‘wij’, wat een soort lotsverbondenheid suggereert. Dit heeft een dubbel effect. De schrijver is evident heer en meester over haar verhaal, maar gooit het ook min of meer op een akkoordje met de lezer, die zij betrekt in haar onmacht om het verhaal te orkestreren. Een zweem van eenzaamheid kenmerkt deze vertelling, die zich laat lezen als een kwetsbare zoektocht naar troost.’
Lees verder bij Friesch Dagblad

Mieke Wilcke (Nederlands Dagblad):

‘Met een groot inlevingsvermogen en haarscherpe observaties weet de schrijfster het schrijnende familiedrama in beeld te brengen.’
Lees verder bij Nederlands Dagblad

Peter Nissen (Neerlandistiek.nl):

‘Een verhaal dat je omver blaast, dat je sprakeloos van verwondering achterlaat.’
Lees verder bij Neerlandistiek.nl

Jan Stoel (Bazarow):

‘Cobi van Baars heeft met De onbedoelden een klassieker geschreven!’
Lees verder bij Bazarow

Peter van Vlerken (Brabant Cultureel):

‘Het boek behoort tot het beste wat ik de afgelopen jaren heb gelezen.’
Lees verder bij Brabant Cultureel

Janneke van der Veer (Boekenbijlage.nl):

‘Alles bij elkaar een ijzersterke constructie die samen met prachtig, beeldend taalgebruik bijdraagt aan de kracht van deze in alle opzichten boeiende roman.’
Lees verder bij Boekenbijlage.nl

Natasja Everink (Magazine Stichting Wereldkinderen):

‘Wauw, wauw, wauw. Wat een ongelofelijk goed boek. Een adoptieverhaal dat volledig afwijkt van de standaard.’
Lees verder bij Stichting Wereldkinderen